Get Adobe Flash player
wacht03
wacht04
wacht05
wacht_1
wacht_2
wacht_3
Facebook Image

Wat doet SWB binnenkort?

do mrt 12
Corona
April 2020
S M T W T F S
29 30 31 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 1 2

Ledensite

aanmelden voor de ledensite

Halloween, de legende van Verlucchi.

Zaterdag 1 november 2014. Dit was de dag waar al 666 jaar op was gewacht. De Wildevaart had een Halloween opkomst georganiseerd voor de zeeverkenners, het zou een griezelig leuke avond worden, maar niemand wist wat er die avond stond te gebeuren. (Van onze verslaggeefster Myrthe Prins)

Halloween, de legende van Verlucchi.

Halloween, de legende van Verlucchi.

Het begon allemaal toen de leiding de sleutel kwijt was, We konden de Winthont niet in dus werden we een beetje boos. Querine hield het niet en probeerde de Winthont open te maken. Toen ze bij de deur kwam, was hij open. Gillend kwam ze naar buiten en liepen we met ze alle de Winthont in. Het was donker, de enige verlichting kwam van 100 waxinelichtjes. Overal in de Winthont hingen enge schilderijen, bebloede lakens, botten en spinnenwebben. Op de grond hadden de waxine lichtjes een teken gevormd, een driehoek met een huilend oog. We waren in paniek en wisten niet wat te doen. Myrthe dacht dat ze dit teken al eens eerder had gezien en haalde een boek uit de kast. Dit was de legende van Verlucchi. Verlucchi zat al 666 jaar vast en had nu 3 helden, de Wildevaart leden, ontvoerd. We zaten nu in zijn dimensie. De enige manier om hieruit te komen was door de sleutel van hem af te pakken, het probleem was dat we maar 6 uur de tijd hadden. Het eerste doel was de heks oproepen d.m.v. een toverspreuk. Ze wilde ons helpen om de sleutel te vinden maar deed dit niet voor niks. We moesten opdrachten doen en voor vermaak zorgen, de heks was nog niet tevreden en wilde eten. We serveerde Madensoep, Afgehakte handen schotel met heksenhaar en een Graveyard mess. Ineens was ze verdwenen, gelukkig gaf ze een hint door aan Mitchell. We moesten op zoek naar de sleutel in het dorp van de griezels.
Foto

Met zijn alle zijn we gaan fietsen, deze plek in de dimensie leek op het Heempark. Met een paar zaklampen zochten we naar groene reflectoren. Al gauw kwamen we de eerste bewoner tegen, een klein meisje die haar moeder kwijt was. Ze hielp ons en gaf drie richtingen aan, nu moesten we wel opsplitsen. De stoerste zeeverkenners volgde de witte reflectoren, dwars door heiden en bossen. De minder stoere verkenners volgde de oranje reflectoren, en de stiekem toch wel een beetje bange verkenners volgde de groene reflectoren. Na een tijdje lopen in het donker, hoorde we iets ritselen. Plots kwam er een zwart gedaante uit de bosjes en we schrokken en rende keihard weg. We moesten nog op zoek naar dorpsbewoners, maar er waren dus ook bewoners met minder goeie bedoelingen. Verderop liep een man in een wit laken met een masker en kettingen, hij leek niet al te aardig dus zijn we daar snel langsgegaan. In de verte kon je mensen horen gillen. De slager en het skelet wezen ons verder, op weg naar de heksen. De heksen waren aardig en gaven ons wat te eten en te drinken. Gelukkig kwam iedereen hier aan en konden we samen verder, op weg naar Verlucchi. Verlucchi was aan het slapen onder een boom, de sleutel voor zich. Vele probeerde het maar zonder succes. Katinka was de echte ninja en kreeg de sleutel te pakken. We moesten rennen voor ons leven om Verlucchi voor te blijven. Zo snel als we konden fietsen we weer terug naar Winthont, we hadden nog een half uur, voordat we voor eeuwig vast zaten. We opende de Winthont en alles was weer normaal, het was gelukt. De wereld is weer veilig, nou ja, voor 666 jaar dan.

 

Wildevaart en andere hulp heel erg bedankt,wij vonden de opkomst super!